tumblr_ncd44qojay1topr71o1_1280

BIRAKIP GİDESİM VAR

Ne zaman bırakıp gidesim var sözünü söylesem hep yanlış anlaşılırım. Ne zaman bu sözü söylesem bulunduğum mekândan gitmek istediğim zannedilir. Ne zaman bu sözü söylesem işi bırakacağım zannedilir. Başka memleketlere gideceğim zannedilir, zannedilir de zannedilir. Oysa benim demek istediğim hiçbir zaman bunlar değildir. Bu mekândan, bu işten, bu memleketten gitsen ne olur gitmesem ne olur. Yeni bir mekân, yeni bir iş, yeni bir memleket.

Hayır, hayır bu değil istediğim, ben mekânsızlığı, işsizliği, memleketsizliği,—sizliği istiyorum. Biliyorum ki o bu beden varken mümkün değil, o yüzden ölmeden önce ölmek lazım belki de, onun için bu bedeni, bu zihni, bu düşünceleri terk etmek lazım. Gözlerim açıkken enerjimin tümünün dışarıya doğru aktığını hissediyorum. Onun için gözlerimi kapadığım zaman daha çok içerde oluyorum ve içerinin dışarıdan daha güzel olduğunu keşfediyorum. Herkesin anladığı gibi değil yani iş.

BIRAKIP GİDESİM VAR derken, dışarıya doğru değil içeriye doğru olanı kastediyorum. (G)Özyaşı…